| ryc. 1. Wieloboczne komórki miąższowe o kwasochłonnej cytoplazmie i jednym lub dwu jądrach o regularnych obrysach tworzące regularne beleczki ułożone promieniście ku żyle środkowej. Grupa kontrolna. Barwienie H i E. Pow. 10 x 8. |
| ryc. 2. Dodatni odczyn na aktywność dehydrogenazy bursztynianowej (SDH) w postaci drobnych, zlewających się ziarnistości formazonu w cytoplazmie hepatocytów strefy środkowej i pośredniej zrazika. W strefie obwodowej odczyn silnie dodatni. Grupa kontrolna. Odczyn wg Nachlasa i Seligmana. Pow. 10 x 12,5. |
| ryc. 3. Silnie dodatni odczyn na aktywność dehydrogenazy mleczanowej (LDH) w hepatocytach wszystkich stref zrazika wątrobowego. Grupa kontrolna. Odczyn wg Pearse'a. Pow. 10 x 25. |
| ryc. 4. Dodatni odczyn na aktywność dehydrogenazy kwaśnej (AcP) w strefie środkowej i pośredniej, silnie dodatni w strefie obwodowej zrazików. Grupa kontrolna. Odczyn wg Gomoriego. Pow. 10 x 12,5. |
| ryc. 5. Buraczkowe ziarna glikogenu wypełniające cytoplazmę hepatocytów wszystkich stref zrazika wątrobowego. Grupa kontrolna. Odczyn p.a.S. po blokowaniu dimedonem wg Mc. Manusa. Pow. 10 x 25. |
| ryc. 6. W cytoplazmie hepatocytów cechy zwyrodnienia wodniczkowego. W obrębie zatok pobudzone komórki Browicza-Kupffera. Grupa I - 10. dzień doświadczenia. Barwienie H i E. Pow. 10 x 20. |
| ryc. 7. Silnie dodatni odczyn na aktywność dehydrogenazy bursztynianowej (SDH) w licznych hepatocytach strefy środkowej, w strefie pośredniej i w strefie obwodowej - dodatni. Grupa I - 10. dzień doświadczenia. Odczyn wg Nachlasa i Seligmana. Pow. 10 x 40. |
| ryc. 8. Silnie dodatni odczyn na aktywność dehydrogenazy mleczanowej (LDH) w większości hepatocytów strefy środkowej i licznych hepatocytach stref: pośredniej i obwodowej. Grupa I - 10. dzień doświadczenia. Odczyn wg Pearse'a. Pow. 10 x 25. |
| ryc. 9. Dodatni odczyn na aktywność fosfatazy kwaśnej (Ac) w hepatocytach wszystkich stref zrazika. W cytoplazmie niektórych hepatocytów, głównie strefy środkowej, odczyn silnie dodatni. Grupa I - 8. dzień doświadczenia. Odczyn wg Gomoriego. Pow. 10 x 25. |
| ryc. 10. Nierównomiernie rozmieszczone ziarna glikogenu - w cytoplazmie niektórych hepatocytów odczyn ujemny, w innych słabo dodatni lub dodatni. Grupa I - 10. dzień doświadczenia. Odczyn p.a.S. po blokowaniu dimedonem wg Mc. Manusa. Pow. 10 x 40. |
| ryc. 11. Dodatni odczyn na glikogen w hepatocytach we wszystkich strefach zrazików. Grupa I - 14. dzień doświadczenia. Odczyn p.a.S. po blokowaniu dimedonem wg Mc. Manusa. Pow. 10 x 25. |
| ryc. 12. Silnie dodatni odczyn na aktywność dehydrogenazy bursztynianowej (SDH) w hepatocytach strefy środkowej i pośredniej, w pozostałych odczyn dodatni. Grupa II - 10. dzień doświadczenia. Odczyn wg Nachlasa i Seligmana. Pow. 10 x 40. |
| ryc. 13. Silnie dodatni odczyn na aktywność dehydrogenazy mleczanowej (LDH) w większości hepatocytów wszystkich stref zrazika, w cytoplazmie niektórych hepatocytów strefy obwodowej odczyn dodatni. Grupa II - 10. dzień doświadczenia. Odczyn wg Pearse'a. Pow. 10 x 25. |
| ryc. 14. Dodatni lub słabo dodatni odczyn na aktywność fosfatazy kwaśnej (Ac) w komórkach strefy środkowej, w pozostałych hepatocytach odczyn dodatni. Grupa II - 10. dzień doświadczenia. Odczyn wg Gomoriego. Pow. 10 x 12,5. |
| ryc. 15. Nierównomierny odczyn na glikogen: w wielu hepatocytach szczególnie strefy środkowej odczyn dodatni i silnie dodatni, w pozostałych dodatni. Grupa II - 8. dzień doświadczenia. Odczyn p.a.S. po blokowaniu dimedonem wg Mc. Manusa. Pow. 10 x 25. |
| ryc. 16. Nierównomierny odczyn na glikogen: w większości hepatocytów wszystkich stref odczyn dodatni, w pozostałych - słabo dodatni. Grupa II - 10. dzień doświadczenia. Odczyn p.a.S. po blokowaniu dimedonem wg Mc. Manusa. Pow. 10 x 25. |
| ryc. 17. W zatokach naczyniowych pobudzone komórki Browicza-Kupffera., granulocyty obojętnochłonne oraz pojedyncze megakariocyty. Grupa III - 10. dzień doświadczenia. Barwienie H i E. Pow. 10 x 40. |
| ryc. 18. Cechy stłuszczenia hepatocytów obwodowej strefy zrazika. Grupa III - 14. dzień doświadczenia. barwienie H i E. Pow. 10 x 25. |
| ryc. 19. Silnie dodatni odczyn na aktywność dehydrogenazy bursztynianowej (SDH) w hepatocytach strefy środkowej, w strefach: pośredniej i obwodowej odczyn dodatni i słabo dodatni. Grupa III - 10. dzień doświadczenia. odczyn wg Nachlasa i Seligmana. Pow. 10 x 25. |
| ryc. 20. Silnie dodatni odczyn na aktywność dehydrogenazy mleczanowej (LDH) w niektórych komórkach strefy środkowej, w pozostałych komórkach wszystkich trzech stref - odczyn dodatni lub słabo dodatni. Grupa III - 10. dzień doświadczenia. odczyn wg Pearse'a. Pow. 10 x 25. |
| ryc. 21. Silnie dodatni odczyn na aktywność fosfatazy kwaśnej (AcP) w większości komórek wszystkich stref zrazików. Grupa III - 10. dzień doświadczenia. Odczyn wg Gomoriego. Pow. 10 x 25. |
| ryc. 22. W większości komórek wszystkich stref zrazików ujemny, w nielicznych komórkach słabo dodatni lub dodatni odczyn na glikogen. Grupa III - 8. dzień doświadczenia. Odczyn p.a.S. po blokowaniu dimedonem wg Mc. Manusa. Pow. 10 x 12,5. |
| ryc. 23. Słabo dodatni lub ujemny odczyn na glikogen w hepatocytach wszystkich stref zrazika. Grupa III - 14. dzień doświadczenia. Odczyn p.a.S. po blokowaniu dimedonem wg Mc. Manusa. Pow. 10 x 25. |
| ryc. 24. Zwyrodnienie glikogenowe niektórych jąder hepatocytów. Grupa III - 14. dzień doświadczenia. Odczyn p.a.S. po blokowaniu dimedonem wg Mc. Manusa. Pow. 10 x 40.. |
| B | - | kanalik żółciowy |
| B-K | - | komórka Browicza-Kupffera |
| C | - | kolagen |
| D | - | zatoka |
| En | - | komórka śródbłonka |
| Er | - | erytrocyt |
| G | - | aparat Golgiego |
| Gly | - | glikogen |
| H | - | hepatocyt |
| L | - | lizosomy |
| Li | - | lipidy |
| Lu | - | światło zatoki |
| M | - | mitochondrium |
| N | - | jądro komórkowe |
| n | - | jąderko |
| P | - | peroksysomy |
| pl | - | płytka krwi |
| RER | - | sieć endoplazmatyczna gładka |
| SER | - | siec endoplazmatyczna szorstka |
| V | - | wakuole |
| ryc. 25. Fragment prawidłowej komórki wątrobowej. Grupa kontrolna. Pow. x 4400 |
| ryc. 26. Niezmienione naczynie zatokowe, w jego świetle erytrocyt (Er). Grupa kontrolna. Pow. x 4400. |
| ryc. 27. Jądro komórkowe (N) z dwoma dużymi jąderkami (n). Grupa I - 8. dzień doświadczenia. Pow. x 4400. |
| ryc. 28. Fragment hepatocyta z licznymi polimorficznymi mitochondriami (M) i silnie zagęszczoną macierzą mitochondrialną. Grupa I - 8. dzień doświadczenia. Pow. x 7000. |
| ryc. 29. Wydłużone mitochondria (M) ze strukturami parakrystalicznymi i dużymi osmofilnymi ciałami intramitochondrialnymi (->). Niektóre organella z zatarta strukturą błon ograniczających (=>). Grupa I - 8. dzień doświadczenia. Pow. x 20000. |
| ryc. 30. Fragment hepatocyta z wyraźną proliferacją sieci endoplazmatycznej gładkiej (SER). Pęcherzyki sieci łączą się ze sobą tworząc liczne kanały. Grupa I - 8. dzień doświadczenia. Pow. x 12000. |
| ryc. 31. Kanalik żółciowy o niewidocznym świetle (B), w pobliżu lizosomy (L) zawierające materiał o wysokiej gęstości elektronowej. Grupa I - 8. dzień doświadczenia. Pow. x 7000. |
| ryc. 32. Małe naczynie zatokowe z obrzmiałymi komórkami śródbłonkowymi (En). W świetle zatoki (Lu) płytka krwi (pl). Grupa I - 10. dzień doświadczenia. Pow. x 7000. |
| ryc. 33.
a/ Mitochondrium z wyraźnym przewężeniem i zatarciem struktury błon ograniczających w tym miejscu (->). b/ Mitochondrium (M) bez błony ograniczającej w miejscu przewężenia (->). c/ Dwa mitochondria M1 i M2. W miejscu przewężenia obecne już błony ograniczające (->). Grupa I - 10. dzień doświadczenia. Pow. x 30000. |
| ryc. 34. Aparat Golgiego (G) z cysternami wypełnionymi "ćmym" materiałem o średniej gęstości elektronowej formującym kule. Grupa I - 10. dzień doświadczenia. Pow. x 30000. |
| ryc. 35. Różnokształtne mitochondria (M), wewnątrz niektórych z nich widoczne struktury parakrystaliczne (->). Grupa II - 8. dzień doświadczenia. Pow. 12000. |
| ryc. 36. Fragment hepatocyta od strony zatoki z licznymi różnokształtnymi kosmkami, niektóre wpuklają się do światła zatoki (->). Grupa II - 10. dzień doświadczenia. Pow. x 7000. |
| ryc. 37. Różnokształtne mitochondria (M) z zagęszczona macierzą mitochondrialną, zatartą strukturą wewnętrzną oraz brakiem ciągłości błon ograniczających (->). Grupa III - 10. dzień doświadczenia. Pow. x 20000. |
| ryc. 38. Fragment komórki wątrobowej. Liczne mitochondria (M) zawierające struktury parakrystaliczne. W pobliżu duża kropla lipidowa (Li). Grupa III - 10. dzień doświadczenia. Pow. x 7000. |
| ryc. 39. W cytoplazmie hepatocyta widoczne liczne pęcherzyki sieci endoplazmatycznej gładkiej (SER) łączące się ze sobą i tworzące nieregularne kanały. Grupa III - 10. dzień doświadczenia. Pow. x 12000. |
| ryc. 40. Liczne lizosomy (Li) skupione wokół kanalika żółciowego (B). Grupa III - 10. dzień doświadczenia. Pow. x 7000. |
| ryc. 41. Fragment hepatocyta z różnokształtnymi mikrokosmkami wpuklającymi się do światła zatoki (*). Oderwane fragmenty hepatocyta w świetle zatoki (->). Grupa III - 10. dzień doświadczenia. Pow. x 7000. |
| ryc. 42. W cytoplazmie hepatocyta widoczne liczne peroksysomy (P) zawierające krystaliczny rdzeń. Grupa III - 10. dzień doświadczenia. Pow. x 7000. |
| ryc. 43. Poszerzone kanały sieci endoplazmatycznej gładkiej tworzące wodniczki nieregularnych kształtów (v) wypełnione drobnoziarnistą substancją o średniej gęstości elektronowej. Grupa III - 10. dzień doświadczenia. Pow. x 12000. |
| ryc. 44. Fragmenty uszkodzonego hepatocyta (->) w świetle zatoki (Lu). Grupa III - 10. dzień doświadczenia. Pow. x 3000. |
| ryc. 45. Naczynie zatokowe z mocno obrzmiałymi komórkami śródbłonkowymi (En), w świetle krwinka czerwona (Er). Grupa III - 10. dzień doświadczenia. Pow. x 4400. |
| ryc. 46. Fragment czterech hepatocytów (H) z polimorficznymi mitochondriami (M) o nieznacznie zatartej strukturze wewnętrznej. Grupa III - 14. dzień doświadczenia. Pow. x 3000. |
| ryc. 47. Liczne włókna kolagenowe (C) leżące w przestrzeni Dissego (D) oraz wciskające się pomiędzy hepatocyty. Grupa III - 14. dzień doświadczenia. Pow. x 7000. |
| ryc. 48. W centrum widoczna dużych rozmiarów komórka Browicza-Kupffera (B-K) zawierająca liczne lizosomy. Grupa III - 14. dzień doświadczenia. Pow. x 3000. |